Welke woorden kies jij uit?

Wietske Tijssen,

In rap tempo presenteert Rapucation nu ook de tweede rap met ‘cooldown’ effect. Ditmaal geschreven door voormalig workshopleider Frank de Git.

Op verschillende scholen, zowel van het primair onderwijs als voortgezet onderwijs begeleidde Frank klassen bij het maken van een klassenrap. De eerste vraag die hij de leerlingen altijd stelde was: ‘Als je een grote microfoon had waarmee jouw boodschap door de hele wereld te horen is, wat zou jij ze dan vertellen? En hoe zorg je ervoor dat jouw boodschap, hoe vriendelijk of boos deze ook is, door iedereen beluisterd wordt? Welke woorden kies je dan?’ Dezelfde begeleiding bood hij ook het Rapucation team ten tijde van de visievorming.

Door vragen te stellen zorgt Frank voor richting en verdieping. En nu, middenin de Coronacrisis, daagt Frank zichzelf uit om antwoord te geven op persoonlijke vragen. De antwoorden heeft hij vertaalt naar een rap waarin hij zijn persoonlijke dialoog aanpast aan vier elkaar opvolgende stemmingen van de muziek (‘Moods’).

 

Sta te trillen op me benen.
Het gaat verkeerd in me leven.
Hoewel ik drink met me neven.
Verdrink ik mijn lever.
Het wil het gewoon niet voelen.
Alleen maar focus op me doelen.
Maar die focus blijf ik zoeken.
Moe’k me dromen dan vervloeken?
En dan worden zoals jij bent.
Doen alsof je blij bent.
Tof doen, omdat je mij kent.
Wanneer je mij voorbij rent.

 

Je weet dat ik toch, rijk ben.
Wanneer ik weer kom rij-men.
Staan mensen, volle rijen.
Met dames, om te bijten.
Tot voorbij het ontbijten.
en vervolgens weer omdraaien.
Zie me, aan de zonzijde.
Tieten, en de kont knijpen.
Het liet me, alles vergeten.
Zo heeft, alles zijn reden.
Ik vergat de ballen te spelen.
Wat kan het me allemaal schelen.

 

Wat heeft het allemaal, vóór zin.
Ook al zit ik achter, of voorin.
Shit is allemaal boring.
Even anders, dan good morning.
Ik sta op ruis, als in storing.
Op de buis, een opsporing.
Volgt me in, achtervolging.
Ik kom niet los, van vervolging.
Eindeloze rondjes om de rotonde.
Tikt langzaam, elke seconde.
Er lijkt geen einde, aan te komen.
Ik ben er bijna, aangekomen.

 

Een blizz, van helder en fel licht.
Schijnt recht in me gezicht.
ik ben uiteindelijk gezwicht.
En door de liefde verlicht.
Schrijf het op in een gedicht.
Met woorden op mezelf gericht.
Een bericht, aan mijn hart.
Als een lift, net gestart.
Vlieg op veren, omhoog.
Ik accepteer, de dialoog.
Luister alleen nog naar mijn gevoel.
En laat de rest de boel, de boel.